تبلیغات
خبری تحلیلی و اطلاع رسانی مغان امروز شهرستان بیله سوار - "سونامی ژاپن" خبرنگار ایرانی را عکاس کرد
تاریخ : یکشنبه 17 خرداد 1394 | 04:17 ب.ظ | نویسنده : مغان امروز
گفتگوی اختصاصی با افشین والینژاد؛

"سونامی ژاپن" خبرنگار ایرانی را عکاس کرد



«افشین والی‌نژاد» خبرنگار آزاد ایرانی است که در حادثه سونامی ژاپن تنها خبرنگاری بود که هم‌چنان در کار فاجعه‌زدگان سونامی ژاپن ماند و 400 هزار تصویر ماندگار را ثبت کرد.

مغان امروز،

«افشین والی‌نژاد» خبرنگار آزاد ایرانی است که در حادثه سونامی ژاپن تنها خبرنگاری بود که بعد از رفتن همه خبرنگاران به خاطر خطر نشت تاسیسات هسته‌ای، هم‌چنان در کار فاجعه‌زدگان سونامی ژاپن ماند و 400 هزار تصویر ماندگار را ثبت کرد.

 

او که 20 سال سابقه خبر نویسی در حوزه‌های داخلی و بین‌المللی دارد، اکنون برای هیچ رسانه‌ای کار نمی‌کند و با وجود بیماری پارکینسون، هم‌چنان در جست‌وجوی هیجان و خبر است.

 

والی‌نژاد در آستانه‌ی 50 سالگی از مبارزه‌ی 9 ساله با بیماری «پارکینسون» دست نکشیده و با افتخار می‌گوید «وقتی بیماری یک سیلی به من می‌زند، من حتما به آن مشت می‌زنم!»

 

وی سابقه کار در بزرگ‌ترین رسانه‌های جهان از جمله "آسوشیتدپرس" و "ان. اچ . کی" را دارد و دهه‌ هفتاد در ایران خبرنگار روزنامه‌های «جامعه» و «توس» بوده است. او 15سال در ژاپن اقامت داشته و در بخش رادیو "NHK WORLD" گوینده خبر هم بوده است.

تجربیات او از خبرنگاری و عکاسی در زلزله‌های متعدد ایران و بحران‌هایی مانند بم و جنگ افغانستان، کمکش کرد تا در فاجعه سونامی ژاپن، پرمخاطب‌ترین عکس‌های جهان را بگیرد. برای این کار، بارها از او تقدیر شده و نمایشگاه عکس‌هایش ماه‌ها در توکیو مخاطبان خود را داشته است.

 

 

والینژاد در مصاحبه با خبرنگار مغان امروز زندگی خود را  از نگاهی متفاوت تر شرح داد...

 

من افشین والینژاد هستم و چند وقت دیگه 50 ساله میشم و همیشه خبرنگار بوده ام و از این موضوع هم خیلی خوشحالم و اگر فکر میکنم هر شغل دیگری هم می داشتم چون با عشق کار می کردم خوشحال بودم ولی امروز که خبرنگار هستم خیلی از شغلم راضی هستم چون اتفاقات زیادی در این مدت دیده ام و مهمترین اتفاق، سونامی ژاپن بود که به طور اتفاقی صورت گرفت.

قبل اینکه به ژاپن اعزام بشم، در ایران خبرنگار بودم و زلزله های مختلف زیادی را از نزدیک دیده ام؛ زلزله قائم، زلزله بم، سیل گلستان، زلزله بافت و جاهای مختلف را از نزدیک دیده بودم وتجربه های مختلفی داشتم و شاید خواست خدا بود که موقع حادثه "سونامی" من در کشور ژاپن حضور داشته باشم و از نزدیک بتونم اتفاقات را پوشش بدم و کارهایی را انجام دادم که در هر صورت اسم من را ثبت کرد ولی در واقع اسم یک ایرانی را ثبت کرد و من هیچ افتخاری را برای شخص خودم قائل نیستم و باورم این بود که این یک ایرانی بود که این کار را انجام داد.

هر افتخاری که به دست می آید مال ایران است و هر ضعفی هست مال بنده است یعنی اگر ضعفی وجود داشته باشه از ناحیه من هست و این ضعف را می پذیریم  و اگرافتخاری هست تقدیم ملت می کنم.

 

 در مورد ایران و تفاوت مردم این کشور با سایر مردم جهان بگویید

با توجه به اینکه بیش از 15 سال است که خارج از کشور زندگی می کنم و با ملیت های مختف سر و کار داشته و در صفر بودم و در بحران های مختلفی با هم بودیم در زلزله سونامی دوستان زیادی داشتم که با آنها تجربه های زیادی به دست آوردم ولی از این جهت که ایرانی باقی ماندم ولی به دور از تعصب اگر صحبت کنم ما ملت ایران خیلی ملت خوبی هستیم مهمان پذیری ما سخاوت ما واقعا در جهان میتونم بگم کم نظیر هست ودر سایر جاهای دنیا سرغ ندارم.

 اما ضعف هایی هم داریم که به هر صورت شرایط حال نشان از ضعف را دارد چون اگر ضعفی وجود نداشت که باید وضع خیلی بهتر ازین بود  همه چیز ما عالی نبوده و نیست و این ادعا ادعای خیلی درستی نیست. ولی ما ایرانی ها ملت خیلی خوبی هستیم.

اعتقاد من این است که در جهان به شکل مناسبی شناخته نشده ایم  به همین دلیل و به این خاطر که بیمار هستم و میدونم که این حالت سر زندگی شاید ادامه پیدا نکنه و برای مدت زیادی نتونم فعال باشم سعی میکنم باقی مانده زندگی فعالم را برای این صرف کنم که اسم و زیبایی های ایران را به بهترین نحو در جهان بشناسونم.

چرا اردبیل را به عنوان اولین نقطه شروع ایرانگردی انتخاب کردید؟

سفر خود را از اردبیل شرع کردم و اینکه چرا از اردبیل شروع کردم زیاد دلیل خاصی نداشت شاید «الف» اردبیل برای من مهم بود و همچنین قرار گرفتن در بالای نقشه ایران و شمالی ترین نقطه ایران که گوش گربه ایران است.

علاقه زیادی به مردم اردبیل دارم و فکر میکنم که در همین شروع سفر و در همین چند روز آغازین که اینجا بودم مردمی که باهوشون سر و کار داشتم اینقدر خوب بودن و میهمان نواز بودن که انگیزه هام را صد چندان کردند و به من ثابت شد که می شود ایران را بهتر از این معرفی کرد پتانسیل ها و ظرفیت های بسیار زیادی در طبیعت، مردم و فرهنگ ایران وجود داره که برای جهانیان شناخته شده نیست و پیش خودم گفتم از «الف» و ب شروع کنم «الف» اردبیل «ب» بیله سوار و «پ» هم پارس آبادمغان و همینجور ادامه بدم و جاهای مختلف همچون ارس و بعد غرب ایران را سیر کنم.

در مجموع ایران پر از ظرفیت های است که اگر به جهان شناسونده بشود فکر میکنم جایگاه ایران را ارتقاء می دهد .

مسمم هستم تا هر وقتی که می تونم کل ایران را می گردم و خوبی های ایران را که تا به حال به جهانیان ناشناخته مانده بشناسونم .

در این مسیر هر افتخاری که به دست آمد مال ملت ایران خواهد بود و هر ضعفی هم به وجود آمد از ناحیه من خواهد بود.

 

 

سونامی ژاپن

سونامی ژاپن روز 11 مارس 2011 ساعت 2و46 دقیقیه بعد از ظهر اتفاق افتاد و طبیعتا همه چیز تغییر کرد ژاپن از آن روز به بعد به طور کلی تغییر کرد .

من هم خبرنگاری بودم که به طور ناخواسته وارد جریان شدم  و به اتفاق یک گروه هلندی به شمال ژاپن و محل حادثه دیده رفتیم و قرار شد یک هفته در آنجا بمونیم که گروه هلندی از ترس رادیواکتیو فوکوشیما از محل فرار کردند و من تنها موندم و اولش مطمعن نبودم که بتونم این کار را انجام بدم ولی وقتی که جریان منو پیش برد به این نتیجه رسیدم که دل بدم به جریانی که منو پیش می بره و یک فرصت طلایی هست که اتفاق تلخ و ناگواری برای مردم ژاپن و هر انسانی ولی بهره بردن از این اتفاق میتونست خوب باشد.

و من برخلاف اصرار دوستان که می گفتند صحنه را ترک کن موندم و نه تنها در توکیو موندم  بلکه شمال ژاپن و نزدیک منطقه حادثه دیده و مطمعن بودم هر ایرانی بود بهتر از من عمل می کرد و افتخاری برای خودم قائل نیستم جز یک ایرانی بودم که کسی کمکی خواست سعی کردم در حد توان انسانی مفید باشم .

علاوه بر آن که کارم خبرنگاری بود و عکاسی نبود  ولی کم کم شوع به عکس گرفت کردم  و الکی الکی شدم عکاس.

حداقل سودی که حادثه سومانی برای من داشت این بود که من یک عکاس شدم و در حقیقت عکاس نبودم و الان هم ادعای عکاس بودن را ندارم ولی تا به حال و بعد از اون حادثه بیش از 400 هزار عکس گرفتم که همه آنها به نام خودم ثبت شده از طبیعت مردم و جاهای مختلف ایران، قطر امارات عمان ژاپن کانادا کوبا تمام جاهای ایران و تمام جاهای ژاپن و هنوز هم این عکس ها را کار نکرده ام و دنبال ان هم نیستم که تبدیل به پول کنم زیرا هدف من اینه که این زیبایی ها را به مردم دنیا بشناسونم.

 



  • paper | پرشین بلاگ | ایران بلاگ